De daadkracht van de Vlaamse regering...

"Goed bezig" (ook al zeggen ze van niet)

 

De onderhandelingen aangaande de uitstapregeling (TBS) in het onderwijs worden doodgezwegen. Desalniettemin is het ondertussen al bijna 2 maand geleden – meer bepaald op 6 maart - dat die onderhandelingen van start zijn gegaan en dit naar aanleiding van de principebeslissing van de Vlaamse Regering van 28 februari… Deze beslissing impliceerde, dat de uitstapregeling terbeschikkingstelling voorafgaand aan het rustpensioen – met uitzondering voor de kleuteronderwijzers – zou worden afgeschaft. Het was alvast de bedoeling om deze onderhandelingen nog vóór 1 mei af te ronden, zodat er snel duidelijkheid kon geschapen worden over de overgangsmaatregelen en dit naar alle personeelsleden toe.

Langer werken vereist een draagvlak!

Dat wij in de toekomst langer zullen moeten werken, daarvan is iedereen zich naderhand bewust. Daarvoor is er echter wél een draagvlak nodig. Deugdelijke overgangsmaatregelen - waarover àlle Vlaamse parlementsleden in casu die van de meerderheidspartijen - het eens waren in de plenaire zitting van 8 februari 2012 - waren voor het VSOA Onderwijs van meet af aan dan ook een vereiste! Het dictaat, dat de Vlaamse regering ons op 28 februari voorlegde, hebben wij niet geslikt! De zogenaamde overgangsmaatregelen waren niets meer dan een lege doos en wat Minister-president Peeters en zijn collega Muyters onder uitdoofscenario meenden te moeten begrijpen, tartte trouwens alle verbeelding…

Onderhandelingen overgangsmaatregelen nog steeds niet afgerond

De onderhandelingen over de overgangsmaatregelen met betrekking tot de uitstapregeling zijn dus nog altijd bezig en spelen zich af op twee vlakken. Aan de ene kant wordt er genegotieerd over welke groep nog zal kunnen uitstappen; aan de andere kant over (de omvang van) het wachtgeld dat ze hiervoor (nog) zullen krijgen. Iedereen aan de onderhandelingstafel was er zich op voorhand van bewust, dat dit aartsmoeilijke onderhandelingen zouden worden. Toch hoopte iedereen, dat de deadline van 1 mei zou gehaald worden… Niet dus…

Houdbaarheidsdatum geduld al ruimschoots overschreden…

Het laatste wat van minister Pascal Smet kan worden gezegd, is dat hij zich niet ten volle heeft ingezet, geen inspanningen heeft geleverd en de onderhandelingen op de lange baan heeft proberen te schuiven… Dat de beslissing niet enkel bij het kabinet onderwijs ligt, is inmiddels wel al duidelijk… Intussen wachten wij al meer dan een anderhalve week op een reactie van de Vlaamse regering op het laatste voorstel van het gemeenschappelijk vakbondsfront. Hopelijk wordt het niet wachten op Godot… Geduld is een mooie eigenschap en aan de overkant hebben ze dàt! Een eeuwigheid… naar het schijnt. Dat voor de onderwijspersoneelsleden de houdbaarheidsdatum van dat geduld al ruim overschreden is, kunnen wij ons dan ook zeer goed inbeelden…

Human Resources-beleid in onderwijs: conditio sine qua non

De Vlaamse regering heeft de sector Onderwijs de laatste jaren stiefmoederlijk behandeld. “Vlaanderen heeft geen grondstoffen meer; behalve die, die zich meer dan anderhalve meter boven de grond bevinden…”, mag dan naderhand wel een cliché zijn geworden, het is nog altijd de voornaamste reden waarom er blijvend en doordacht in onderwijs moet geïnvesteerd worden. Dit in tegenstelling tot wat sommige meerderheidspartijen in de Vlaamse Regering willen én van plan zijn. Is men daartoe niet bereid, dan zal de druk op het onderwijzend personeel nog toenemen mét alle gevolgen van dien. Een burn out op 45 kan geen perspectief zijn voor een beginnende leerkracht! Uit de studie van Mark Elchardus blijkt trouwens, dat leerkrachten wél langer willen werken, maar dat ze dat eenvoudigweg niet meer kunnen… Bij velen is na de 50 de batterij leeg.

Er is  dan ook een dringende nood aan een deugdelijk personeelsbeleid in het werkveld. Directies zijn er veel te weinig mee bezig. Ze hebben er geen tijd voor en ze zijn er bovendien niet voor opgeleid. Vaak beseffen ze niet eens hoe kwetsbaar hun personeel is… De leerlingen zijn mondiger geworden. Het takenpakket en de planlast zijn de laatste jaren enorm toegenomen. En de juridisering hangt vaak als een zwaard aan een paardenhaar boven het hoofd. Ook daar is er op korte termijn werk aan de winkel voor minister Smet. Van hem wordt er verwacht, dat hij erop toeziet dat een adequaat Human Resources-beleid in de scholen wordt toegepast.

Boodschap aan de Vlaamse regering

De onderwijsvakbonden hebben zich begin maart geëngageerd om opnieuw aan tafel te gaan zitten en de uitstapregeling samen met het loopbaanpact versneld te onderhandelen. De uitkomst van die onderhandelingen mag echter geen houten been met een pleister opleveren. Wij eisen dan ook zwart op wit, dat de overheid een aantal maatregelen garandeert. Die moeten naast deugdelijke én aanvaardbare overgangsmaatregelen voor wat de uitstapregeling betreft ook leef- en werkbaar werk opleveren voor élk onderwijspersoneelslid en dit tijdens de hele onderwijscarrière! Voor het VSOA Onderwijs zal er dan ook maar een akkoord zijn, als we die garantie hebben gekregen. Wij hopen dan ook, dat àlle leden van het kernkabinet deze boodschap alsnog in overweging zullen nemen…

Marnix Heyndrickx
Secretaris Onderhandelaar

 

Delen: